به گزارش ورزش آذربایجان؛ ورزشگاه یادگار امام تابستان امسال پس از تأخیرهای طولانی و صرف هزینه‌های قابل توجه وارد فاز نوسازی شد؛ پروژه‌ای که قرار بود این استادیوم را به استانداردهای بالاتری برساند، اما آنچه امروز دیده می‌شود، فاصله‌ای محسوس با انتظارات دارد.

چمنِ پرحاشیه، کیفیتِ بحث‌برانگیز

مهم‌ترین بخش بازسازی، تعویض چمن بود؛ چمنی که با عنوان «هیبریدی» معرفی شد و قرار بود جایگزین مناسبی برای زمین قبلی باشد. با این حال، کیفیت فعلی آن نه‌تنها رضایت‌بخش نیست، بلکه در تصاویر مسابقات نیز ناهماهنگی و افت کیفیت آن کاملاً مشهود است. زمینی که باید یکی از نقاط قوت ورزشگاه باشد، حالا خود به یکی از سوژه‌های انتقاد تبدیل شده است.

سکوهایی با طراحی ناهماهنگ

مشکلات تنها به چمن محدود نمی‌شود. سکوهای ورزشگاه با وجود صرف هزینه، همچنان از نظر زیبایی بصری و استاندارد چیدمان در وضعیت مطلوبی قرار ندارند. رنگ‌بندی نامتناسب، طراحی نه‌چندان حرفه‌ای و از همه مهم‌تر، ناقص بودن بخشی از صندلی‌ها جلوه‌ای نامنظم به ورزشگاه داده است. در برخی قسمت‌ها حتی صندلی‌هایی با رنگ‌های متفاوت نصب شده که نمای کلی سکوها را مخدوش کرده است.

محوطه‌ای دور از استاندارد

اطراف ورزشگاه نیز وضعیت چندان مطلوبی ندارد. بی‌نظمی در جزئیات، نبود هماهنگی بصری و ضعف در رسیدگی به بخش‌هایی که شاید هزینه‌بر هم نباشند، نشان می‌دهد پروژه بازسازی هنوز تا رسیدن به یک خروجی استاندارد فاصله دارد.

با توجه به اینکه تراکتور به عنوان قهرمان لیگ برتر و تنها نماینده ایران در لیگ نخبگان آسیا شناخته می‌شود، انتظار می‌رود ورزشگاهی در شأن نام این تیم و هواداران پرشمارش در اختیار داشته باشد. هدفی که با شرایط فعلی، تحقق آن نیازمند توجه و کار جدی‌تری است.